zamknij         x
Serwis www.artboomfestival.pl używa plików cookies zgodnie z opisaną polityką prywatności. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na użycie plików cookies.
KTO CO KIEDY GDZIE

Bałka Mirosław


Urodzony w Warszawie w 1958 roku, Mirosław Bałka mieszka i pracuje w Warszawie i Otwocku. W swoich pracach, stosując techniki rzeźby, instalacji i wideo, w bardzo intymny i nasycony głęboką refleksją sposób nawiązuje do osobistego doświadczenia - w tym również doświadczenia katolicyzmu - oraz powikłanej i trudnej historii Polski. Przedstawia problematykę złożonych i skomplikowanych relacji pomiędzy pamięcią osobistą a pamięcią o historii.

Należy do najbardziej znaczących artystów swojego pokolenia. Jego prace zdobyły uznanie krytyków, kuratorów i kolekcjonerów w kraju i na świecie. Potwierdzeniem tego było m.in. złożenie artyście przez Tate Modern w Londynie (największa i najbardziej prestiżowa galeria publiczna świata) propozycji zrealizowania pracy w Hali Turbin, w ramach jednego z najbardziej spektakularnych projektów poświęconych sztuce współczesnej - The Unilever Series. Prace artystów prezentowane od 2000 roku w Hali Turbin, realizowane jako specjalne zamówienia dla tego projektu, obejrzało do tej pory ponad 20 milionów widzów.

W swoich pracach Bałka wykorzystuje bardzo skromne materiały: popiół, mydło, sól, pordzewiałą blachę, zużyte drewno, stare sznury lub liny, fragmenty gazet, szary beton, igły sosnowe, włosy. Wszystko po to, by oddać i pozwolić odczuć – poprzez związki surowców z życiem, które minęło lub wspomnieniami, które jedynie pozostały – szczególną, nie tylko minioną, lecz być może również także aktualną przestrzeń duchową. Sól może odnosić się do intymnych ludzkich emocji, które przejawiają się przez płacz lub pot. Mydło przywołuje prywatne, choć należące jednocześnie do codzienności rytuały mycia i oczyszczania. Popiół każe wspominać zapomniany już zwyczaj wybierania spalonych resztek z paleniska pieca, posypywania oblodzonych zimą ścieżek i dróżek przy domu. Sosnowe igły - sosnę za oknem domu, w którym wychowywał się artysta.

Wszystkie te związki z uniwersalną, codzienną intymnością i prywatnością nasycone są w przejmujący, pełen współczucia i głębokiej refleksji, bardzo uważny i delikatny, ale zaburzający też poczucie spokoju sposób odniesieniami do pamięci historycznej: pamięci o groźnych i przerażających wydarzeniach z historii. Do Holocaustu, który jest dla artysty nie dającą się zagoić raną w pamięci zbiorowej, nie tylko polskiej. Który jest zdarzeniem, wciąż budzącym grozę. Przez cały czas obecnym. Z pamięcią o którym bardzo trudno sobie poradzić.
AUSCHWITZWIELICZKA


Przygotowana dla Festiwalu Sztuk Wizualnych w 2009 roku w Krakowie praca AUSCHWITZWIELICZKA jest pierwszą stałą pracą, którą artysta zrealizował w przestrzeni publicznej w Polsce.

Realizacja ta jest efektem osobistej refleksji i doświadczeń, również uważnej obserwacji zjawisk, które dzieją się we współczesnej kulturze. Jedno z nich znalazło swoje odzwierciedlenie w ogłoszeniu krakowskiego biura turystycznego: "W ciągu ośmiu godzin będą państwo mieli możliwość zwiedzenia obozów zagłady Auschwitz i Birkenau, a następnie – przepięknych kopalń soli w Wieliczce, zwiedzanie których dostarcza wspaniałej rozrywki". Dla tych, którzy wybierają się na wycieczkę do Krakowa, Auschwitz i Wieliczka zdają zlewać się tu w jeden, naznaczający swoim piętnem, „ośmiogodzinny pomnik” współczesnej kultury – swoistą wędrówkę po jej „podziemiach”.


Kurator projektu: Marek Goździewski

Zdjęcia: Weronika Szmuc




2009 - ∞