zamknij         x
Serwis www.artboomfestival.pl używa plików cookies zgodnie z opisaną polityką prywatności. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na użycie plików cookies.
KTO CO KIEDY GDZIE

Pong Elodie


Szwajcarska artystka urodzona w 1966 w Bostonie, w Stanach Zjednoczonych. W latach 1986-1989 studiowała socjologię i antropologię na uniwersytecie w Lozannie. Tworzy interaktywne instalacje wideo, poruszające tematy polityczne i filozoficzne. W jednej ze swoich prac – After the Empire – porusza temat zbiorowej pamięci oraz tożsamości. Bada, co sprawia, „że jesteśmy tym, kim jesteśmy”. Odgrywanie ról jest centralnym tematem tej pracy, w której spotykają się postacie historyczne z różnych epok: Karol Marks rozmawia z Marilyn Monroe... a w tle zdjęcie Hiroszimy; całość ma wymowę apokaliptyczną, choć równocześnie film jest pełen ironii.

Artystka zajmuje się również tematem globalizacji. W swoich filmach czasami wykorzystuje znane sceny z klasycznego kina (np. P.S.) czy taniec erotyczny, aby ukazać schematy społecznych archetypów i zachowań. Artystka zdaje się grać i bawić się image’ami swoich bohaterów. Zorganizowała również nietypową akcję artystyczną, zapraszając ludzi do opowiedzenia swoich sekretów przed kamerą. Wieloczęściowy film zatytułowany Secrets był prezentowany w Tokio – w przestrzeni publicznej.
pokaz filmów

Na prezentację mieszkającej w Szwajcarii artystki wideo Elodie Pong podczas Festiwalu ArtBoom 2011 składały się 3 filmy wideo.

Filmy:

After the Empire


Zarówno ważne momenty, jak i postacie historyczne żywo funkcjonują w naszej zbiorowej świadomości – a czasem również podświadomości. Elodie wybrała prawdziwe ikony współczesnej historii i popkultury. Ci właśnie ludzie recytują znane przemówienia i cytaty. Prowadzą dialogi i monologi.
W After the Empire Marks spotyka Marilyn Monroe, Elvis japońską wersję Myszki Minnie, a Martin Luther King Friedę, starszą kobietę z Zurychu (postać inspirowaną babcią artystki). Odgrywanie ról to centralny temat filmu. Głównym zagadnieniem było pytanie o tożsamość: kim naprawdę jesteśmy? Lub: kogo udajemy? Tytuł nawiązuje do upadku królestw, które następowały w historii i stawały się przełomowymi chwilami w dziejach.
Wideo jest przepełnione ironią. Barwne postacie pojawiają się na tle zdjęcia zniszczonej Hiroszimy, podkreślając nie tylko estetyczny i kolorystyczny kontrast, ale i ogrom zagadnień związanych z dziejami…

Even a stopped clock is right twice a day

W tym filmie o ekonomicznym kryzysie sprzed kilku lat dyskutują wypchane ptaki umieszczone na tle krajobrazu, w dźwiękowej oprawie szumiącego wiatru. Zwierzęta poruszają się jednak, sprawiając wrażenie żywych…
W dyskusji pojawiają się zarówno głęboko filozoficzne pytania, jak np. o kryzys kreujący nowy geopolityczny obraz świata, jak i banalne stwierdzenia dotyczące lżejszego portfela czy kosztów wyżywienia i utrzymania. Ironiczny tytuł, że nawet zegar, który stoi dwa razy dziennie pokazuje prawidłowy czas, podkreśla dwuznaczną wymowę dzieła.

Je suis une bombe

W roku 2006 artystka otrzymała nagrodę the Swiss Art Award oraz I nagrodę na Videoex Film Festival, a także stypendium dla artystów ufundowane przez kanton Zurych za film pod tytułem Je suis une bombe.
Tańczący „na rurce” erotyczny taniec miś panda, w tle piosenka, której tekst brzmi bardzo wymownie „Tonight I give you…” Potem zdyszany miś zdejmuje maskę i okazuje się być… kobietą. Prowadzi ona monolog: powtarza wielokrotnie, że jest „ bombą”, „ seks bombą”, wcieleniem perfekcji… Zupełnie jakby próbowała przekonać siebie, nadać samej sobie właśnie taką tożsamość. Opowiada również o przenikających jej ciało spojrzeniach.


Kurator: Magda Bińczycka



10/06/2011

21:00 pokaz filmów

11/06/2011

21:00 pokaz filmów

12/06/2011

21:00 pokaz filmów

14/06/2011

21:00 pokaz filmów

15/06/2011

21:00 pokaz filmów

16/06/2011

21:00 pokaz filmów