zamknij         x
Serwis www.artboomfestival.pl używa plików cookies zgodnie z opisaną polityką prywatności. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na użycie plików cookies.
KTO CO KIEDY GDZIE

Büchler Pavel


Urodził się w 1952 roku w Pradze, gdzie studiował w Szkole Sztuk Graficznych i w Instytucie Sztuk Stosowanych. Od 1981 roku mieszka w Wielkiej Brytanii. Jest współzałożycielem Cambridge Darkroom Gallery (1983-87). W latach 1992-1996 był dyrektorem Szkoły Sztuk Pięknych w Glasgow. Obecnie wykłada jako Research Professor na Metropolitan University w Manchesterze.

W 2009 roku Büchler otrzymał prestiżową nagrodę Northern Art, przyznawaną artystom pracującym w północnej części Wielkiej Brytanii.

Pavel Büchler określa swą praktykę artystyczną jako „sprawianie, że nic się nie zdarza”. Szczególnie istotne jest dla niego odkrywanie „niesamowitego” w zwykłym przedmiocie. W pracach Büchlera staroświeckie technologie, nagrania dźwiękowe, światło i tekst składają się na instalacje, których tematem jest doświadczenie i powstawanie znaczenia w sztuce. Ważną dźwiękową prezentacją artysty była wystawa Studio Schwitters w Max Wigram Gallery w Londynie (2010), gdzie 75 syren wygrywało Schittersowską Ursonatę. Inną ważną pracą tego typu była instalacja The Castle, realizowana w różnych miastach Europy (m.in. Berno, Szanghaj, Eindhoven). Kontekst każdego z nich nadawał inne znaczenie odczytywanemu fragmentowi Zamku Franza Kafki. Antyutopijna wizja Kafki zyskiwała na sile dzięki zastosowanym głośnikom Marconiego pochodzącym z 1926 roku (jest to też data pierwszego wydania Zamku) i zmodyfikowanemu głosowi, co przywodziło na myśl propagandowe przemówienia pierwszych dekad XX wieku.
Teoria - niezrealizowany projekt

Odniesienia do historii miasta i historii miejsca będą stanowić główną oś projektu, który Pavel Büchler zrealizował w Krakowie w ramach festiwalu Art Boom. W ostatnich latach – w ramach debaty na temat historii miasta i historyczności znajdujących się w nim budynków i ich symbolicznej i materialnej wartości – szczególnie wyraźnie zarysowały się problemy związane z dziedzictwem architektury modernizmu. Problem modernistycznych budynków w Krakowie, w przeciwieństwie do innych miast, gdzie zazwyczaj kłopotliwa jest przede wszystkim anachroniczność i niefunkcjonalność rozwiązań, związany jest z „historycznością” miasta, w którym bogactwo architektury starszej niż modernistyczna powoduje automatyczną symboliczną dewaluację tej młodszej, naznaczonej ponadto ciężarem konotacji z okresem komunizmu, który w Polsce naznaczony był rozkwitem powojennych tendencji modernistycznych.

W ostatnich latach kwestia niepewnego statusu dzieł architektury modernizmu znalazła swój wyraz w takich dyskusjach, jak choćby te dotyczące tzw. Szkieletora czy budynku Biprostalu. Kolejnym jest budynek hotelu Cracovia, którego losy także są niepewne. Ten wysokiej jakości artystycznej modernistyczny projekt stał się dla Pavla Büchlera znakiem ważnych przemian w recepcji takiej architektury. Jego interwencja polegać miała na usunięciu liter z szyldu hotelu w taki sposób, by ułożyły się w słowo „TEORIA”. Działanie to miało z jednej strony przypominać o wielkiej sile teoretycznych założeń będących u źródeł całego ruchu modernistycznego, a z drugiej, nawiązując do etymologii słowa „teoria”, proponować przemyślenie samego patrzenia na rzeczy i tego, jakie znaczenie mają dla nas w konkretnym kontekście.

Pomimo długich starań właściciel hotelu nie wyraził zgody na interwencję artysty. Jako odpowiedź powstał zatem Teoria – niezrealizowany projekt. Naprzeciw hotelu Cracovia ustawiony został billboard przedstawiający fotomontaż – szkic planowanej metamorfozy hotelu. Projekt Teoria nie został zrealizowany, co tym silniej przypomina także o fiasku teoretycznych (utopijnych, jak się okazało) założeń awangardy ogólnie, a modernistycznej architektury w szczególności. Jak utrzymują postmoderniści, postulowany funkcjonalizm (w teorii) okazał się mało funkcjonalny (w praktyce). Na przykładzie ostatnich wydarzeń wokół ważnych obiektów modernizmu w Krakowie, można odnieść wrażenie wielkiej ogólnej niechęci wobec nich, a także niechęci względem niewielkiej grupy zwolenników pozostawienia w tkance miasta tego rodzaju architektury. Jak się wydaje, wielu mieszkańców Krakowa życzyłoby sobie, by budynki takie jak Cracovia po prostu, i po cichu, zniknęły z miejskiego pejzażu. Czy taki los czeka najlepszy przykład architektury lat sześćdziesiątych, jaki mamy obecnie w Krakowie? Do kogo należy przestrzeń publiczna i czy głos mieszkańców w ogóle się liczy?

Projekt Teoria Pavla Büchlera zadawać miał pytania dotyczące najważniejszych problemów związanych z dziedzictwem architektury modernizmu wprost z fasady hotelu Cracovia. Jako projekt niezrealizowany nasunął kolejne, mniej „teoretyczne”, a bardziej odnoszące się do praktycznego wymiaru jej (nie)obecności.


Kuratorzy: Karolina Kolenda, Philippe Pirotte

Zdjęcia: Weronika Szmuc



10/06/2011 - 24/06/2011

Teoria - niezrealizowany projekt