zamknij         x
Serwis www.artboomfestival.pl używa plików cookies zgodnie z opisaną polityką prywatności. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na użycie plików cookies.
KTO CO KIEDY GDZIE

Medusa Group: Lukasz Zagała, Przemo Łukasik, Konrad Basan, Joanna Sowula, Ewelina Czajka, koordynacja: Zuzanna Waltoś


Lukasz Zagała

Studiował architekturę na Politechnice Śląskiej w Gliwicach, gdzie się również doktoryzował (praca doktorska Adaptacja obiektów poprzemysłowych). Po magisterium pracował w Berlinie w biurze P.P. Pabel Architekten i w Paryżu u Odile Decq / Benoit Cornette. Przez 10 lat był wykładowcą Politechniki Śląskiej. W 1997 roku wraz z Przemem Łukasikiem założył pracownię medusagroup.

Przemo Łukasik

Studiował architekturę na Politechnice Śląskiej w Gliwicach i w Ecole d’Architecture Paris-Villemin w Paryżu. Po ukończeniu studiów pracował w Berlinie w biurze P.P. Pabel Architekten i w Paryżu u Jean Nouvel Architecture i Odile Decq / Benoit Cornette. Przez rok był wizytującym profesorem w Ecole Speciale d’Architecture w Paryżu. W 1997 roku wraz z Łukaszem Zagałą założył pracownię medusagroup.


Konrad Basan

Ukończył wydział architektury na Politechnice Śląskiej. W 2010 roku dołączył do zespołu medusagroup, gdzie zajmuje się projektowaniem 3D. Laureat najlepszej pracy studenckiej 2012 na portalu Behance.com. Zajmuje się również wzornictwem przemysłowym i grafiką użytkową. Zdobył wyróżnienie w konkursie Terma Design 2012 na projekt grzejnika, który jest obecnie wdrażany do produkcji.


Joanna Sowula

Skończyła Projektowanie Graficzne na Katowickiej ASP. Dyplom w pracowni Nowych Mediów.
Na swoim koncie ma staże w domach wydawniczych British Vogue House i Condé Nast Publications oraz pracę w Medusaindustry (będącej kreatywną częścią pracowni architektonicznej medusagroup). Obecnie prowadzi własne studio kreatywne (www.joannasowula.com) co umożliwia przy realizowaniu projektów komercyjnych równoczesną pracę nad własnymi projektami. Interesuje się ilustracją, animacją i realizacjami z pogranicza wzornictwa i projektowania graficznego.


Ewelina Czajka

Absolwentka Akademii Sztuki Pięknych w Katowicach na wydziale grafiki, dyplom z wyróżnieniem w pracowni Intermediów i Technik Cyfrowych. Dyplom dodatkowy został zrealizowany w pracowni Grafiki Książki. Zajmuje się grafiką artystyczną oraz projektowaniem. Uczestniczy w wielu inicjatywach związanych z Projektem Design Silesia m.in. warsztaty projektowe Design w terenie, których celem jest stworzenie rozwiązań projektowych dla wybranych gmin w województwie śląskim oraz projekcie Innowacyjny Dizajn Lokomotywą Śląskiej Gospodarki. Na swoim koncie ma współpracę z biurami architektoniczno-projektowymi – m.in. przy projekcie wykonawczym Centrum Nauki Kopernik w Warszawie. Prowadzi warsztaty artystyczne dla dzieci i młodzieży, nteresuje się szeroko pojętym projektowaniem skierowanym na potrzeby użytkowników, User Experience oraz Design Thinking.


koordynacja: Zuzanna Waltoś
Mural/Antymural

Mural/Antymural Vovy Vorotniova jest działaniem artystycznym mającym zwrócić uwagę na piękno ukryte w naturalnym wyglądzie jednego z typowych podgórskich budynków mieszkalnych. Do tego celu artysta wykorzystał jedną ze ścian kamienicy, którą pozostawił nienaruszoną, a jej faktura, kolorystyka oraz "osobista" historia wraz z wszelkimi znakami czasu widocznymi na jej powierzchni, odgrywają tu główną rolę. Jedyną ingerencją artysty w wygląd budynku było stworzenie dla ściany ramy składającej się z abstrakcyjnych, kolorowych wzorów geometrycznych.

Poprzez swoją interwencję Vorotniov nie miał na celu prostej estetyzacji miejsca. Operując oszczędną, nienarracyjną formą, artysta kładł nacisk na wartość symboliczną pracy, a nie jedynie jej walor wizualny. Takie działanie podyktowane było, z jednej strony, niechęcią do "gnicia pod ścianą przez tydzień z pędzlami" z drugiej zaś chodziło o skupienie się na potencjale obiektu oraz jego zdolności do naturalnej samoaktualizacji. Wszelkie późniejsze spontaniczne, nielegalne działania na tej ścianie będą pracę transformować i finalnie staną się jej integralną częścią.

Praca została stworzona z myślą o konkretnym budynku przy ulicy Józefińskiej 30, jednak nie da się ukryć, że 'antymural' Vorotniova koresponduje z całą dzielnicą. Podgórze na pierwszy rzut oka może wydawać się nieatrakcyjną częścią Krakowa, jednak przy bliższym poznaniu urzeka bogatą historią, urokliwymi miejscami, otwartością mieszkańców oraz atmosferą dzielnicy niedotkniętej jeszcze ręką nadgorliwych deweloperów.


Zdjęcie: Michał Ramus, www.michalramus.com


Klopsztanga – trzepak reaktywacja

Klopsztanga – trzepak reaktywacja to instalacja w sposób realny rehabilitująca przedmiot, nadająca mu nowe znaczenia i zastosowania. Projekt oparty był o proces przywracania do przestrzeni publicznej urządzenia, którego podstawową funkcją było trzepanie dywanów.

Standardowy element wyposażenia osiedla nie tylko poprzez formę, ale przede wszystkim przez zastosowanie, wywołuje akcję między ludźmi i prowokuje do działań. Cztery zespawane rury, prosta forma litery H, z górną poprzeczką lekko wystającą poza pionowe słupki. Na pierwszy rzut oka pospolita rzecz, zwykłe stalowe urządzenie - zielone, czerwone, zardzewiałe często występujące w tandemie ze śmietnikiem. Utylitarna forma – trzepak, bramka, huśtawka, plac zabaw, miejsce spotkań i rozmów… przestrzeń publiczna sprzed 30 lat.

Stawiane często w pobliżu placyków gospodarczych klopsztangi pełniły rolę zdecydowanie bardziej odpowiedzialnych urządzeń. Były kreatywnym polem działań dziecięcej wyobraźni, alternatywą dla ławki, boiska czy placu zabaw. Dziś wycinane, demontowane lub zapomniane, sterczą bezużyteczne na naszych podwórkach, wyparte przez myjąco-piorące odkurzacze i plastikowe place zabaw. Niegdyś inspirujące, motywujące do działań miejsca zawierania pierwszych znajomości znikają bezpowrotnie wyparte przez portale społecznościowe.

Projekt klopsztanga to po części także rehabilitacja słowotwórcza. Słowa gwary śląskiej giną wraz z odchodzącymi przedmiotami zabierając ze sobą część kultury, za którą odpowiadamy przed nowym pokoleniem. Współcześnie zapomniana, wypchnięta przez odkurzacz i plastikowy plac zabaw klopsztanga staje się słabo jeszcze rozpoznawanym i bagatelizowanym symbolem, a z niemiecka brzmiąca nazwa, drażnić może brakiem politycznej poprawności. Słowo Klopsztanga po śląsku to trzepak.

Intencją stojących za pomysłem projektantów była chęć przywrócenia choć na chwilę na nowo świetności temu dziwacznemu zjawisku. Instalacja animowała, inspirowała i kształtowała naszą przestrzeń rzeczywistą. Nie portalowo-facebookową, ale tą prawdziwą, miejską. Podobnie jak kiedyś trzepak to przedmiot uniwersalny, nieokiełznany, rozbudzający wyobraźnię. To stale najprostsza alternatywa ławki, huśtawki, bramki.

Obok wskrzeszenia samego zjawiska klopsztangi projekt promował nowe formy jej wykorzystania lub wprowadza różnorodne „ulepszenia”, które urozmaicają formę urządzenia podkreślając jednocześnie społeczną funkcję elementu, a tym samym projektu. Przykładem było owinięcie trzepaka skórzaną owijką (na wzór kierownicy kolarzówki ) zbliżającą trzepak charakterem do sprzętów sportowych czy nawet przewrotnie nawiązując do miękkiego skórzanego fotela. Inna propozycja do zamocowanie paska parcianego w połowie wysokości urządzenia jako dodatkowego oparcia.

Dużą zaletą projektu była otwartość na nowe interpretacje funkcji i sposobu użytkowania trzepaka. Społeczna rola klopsztangi nie zawęża się tylko do przywoływania echa przeszłości, ale jest także subtelną alternatywą dla portali społecznościowych. Podejmuje próbę odciągnięcia młodego pokolenia od wirtualnego świata na grunt spotkań tête-à-tête, bez barier i kamuflażu.

Projekt Klopsztanga ruszył razem z otwarciem OFF Festivalu 2011. Na terenie Doliny Trzech Stawów w Katowicach (a dokładnie na obszarze kilkunastu metrów parku) postawionych zostało kilkanaście klopsztang. Reakcję odbiorców utrwaliła dokumentacja fotograficzna. Młodzi, czasem nawet dzieci, starsi, wszyscy kręcili się na nich, siadali, stali, ale przede wszystkim byli ze sobą w interakcji.

Projektowi towarzyszy strona internetowa www.klopsztanga.pl będącą równocześnie formą bloga i forum, gdzie każdy może dodać swoje zdjęcie klopsztangi i podzielić się historią związaną z trzepakiem, ale też zaproponować nowe miejsce czy też sposób ich wykorzystania. Akcja objęła już swoim zasięgiem miasta takie jak Katowice i Bytom, gdzie kolejne, pojawiające się w wybranych miejscach klopsztangowe grupy zaczynają oddziaływać na przestrzeń publiczną, aby docelowo stać się miejscem spotkań, a sam przedmiot - inspiracją do aktywnej animacji jego samego.

Krakowska edycja projektu powstała dzięki Instytucji Kultury Katowice - Miasto Ogrodów.

Zdjęcie: Michał Ramus, www.michalramus.com



14/06/2013 - 21/06/2013

Klopsztanga – trzepak reaktywacja

ul. Józefińska 30
Planty Floriana Nowackiego