Nigdy nie byłam, nigdy nie jestem, nigdy nie będę - to tytuł instalacji wideo autorstwa Łukasza Surowca, którą już od najbliższego piątku (22 lipca) do końca lipca będzie można oglądać w podziemiach Pawilonu Wyspiańskiego (pl. Wszystkich Świętych 2).  Prezentację instalacji organizują: Fundacja Wschód Sztuki, Galeria NOVA i Krakowskie Biuro Festiwalowe. Kuratorem instalacji jest Szymon Maliborski.

Wnikliwe oko kamery trwa w niezmiennym położeniu próbując przeniknąć postać wyłaniającej się z bieli kobiety. Obraz jej osoby przedstawia się widzom statycznie w bliskim, plastycznie zakomponowanym kadrze. Pozostaje milczący. To tocząca się z offu narracja staje się jedynym nośnikiem informacji mogącym przybliżyć nam jej osobę, przyczynić się do przełamania dystansu istniejącego pomimo bliskiej sytuacji oglądu. Portret pozbawiony tożsamości  nabywa ją niejako wtórnie poprzez nakładające się na siebie narracje: historię życia i historię choroby wypełniające treścią zdarzeń obraz kobiety. Budują słowem jej wizerunek.


Nigdy nie byłam, nigdy nie jestem, nigdy nie będę to wideo instalacja, w której autor - Łukasz Surowiec - ponownie podejmuje interesujący go temat ludzkiej tożsamości kształtującej się na styku skomplikowanych relacji własnego ciała i świadomości. Punktem odniesienia dla tej refleksji czyni Surowiec historię dwóch kobiet w podeszłym wieku, z których jedna na skutek Alzheimera przebywa w stanie całkowitego oderwania od rzeczywistości. Druga niejako zdaje relację z życia pierwszej w oddzielnych opowieściach mieszających się, zachodzących na siebie gdyż dziejących się niegdyś równolegle w rzeczywistości. Tożsamość nieświadomej kobiety konstytuuje się w słowie, w narracji drugiej osoby zyskując inny punkt swojego odniesienia będący jej potwierdzeniem.



Ciało określa byt, ale nie gwarantuje tożsamości wobec wewnętrznego dualizmu człowieka. Jest medium będącym jej nośnikiem. Surowiec wskazuje na sytuację gdy ten niejako naturalny porządek zostaje zmieniony. Funkcję medium przejmuje słowo, kiedy opowieść staje się czyjąś tożsamością. Istnieje więc wpierw zewnętrznie wobec ciała kolonizując - napełnia je ponownie.  Wizualne skorelowanie obrazu z narracją sprawia, iż wyłania się stopniowo. Miękki i pastelowy kontrastuje z dysonansem śnieżki dźwiękowej wpierw rozbitej, lecz znajdującej wspólną amplitudę pisku. Estetycznie spokojny dopiero w dźwięku i opowieści znajduje swoje formalne przeciwieństwo.

Łukasz Surowiec - to urodzony w 1985 r w Rzeszowie interdyscyplinarny artysta, absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuki Pięknych w Krakowie, a w latach 2007- 2009 student  Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu oraz Uniwersitat der Kunst w Berlinie 2009-2010. Stypendysta Ministra Kultury za lata 2008-2009. Rzeźbiarz, performer, twórca filmów wideo, autor akcji w przestrzeni publicznej. Brał udział w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych, zarówno w kraju jaki i za granicą. Do ważniejszych prezentacji jego twórczości należą  m.in. ekspozycje;  Nice to meet you Art Agenda Nova w Krakowie, Nawet o tym nie myśl galeria Leto Warszawa, czy Szczęśliwego Nowego Roku - CSW Kronika w Bytomiu. Uczestniczył w przeglądach polskiej sztuki wideo (Un)Polish Galeria Petra Vankova Berlin, Hejnał Expedition Art Festival w Mińsku, oraz Festiwalach ArtBoom 3 jak i Design  Attack w Krakowie.  Znalazł się również w gronie  artystów nominowanych do nagrody Start Point za najlepszy dyplom  stworzony  na europejskich uczelniach artystycznych (2010 r.). W przyszłym roku weźmie udziału w 7 edycji Berlin Biennale, podczas którego zaprezentuje projekt przygotowany dla przestrzeni publicznej stołecznego miasta.